Historia - OCHOTNICZA STRAŻ POŻARNA MYŚLENICE DOLNE PRZEDMIEŚCIE

OCHOTNICZA STRAŻ POŻARNA
MYŚLENICE DOLNE PRZEDMIEŚCIE
ROK ZAŁOŻENIA 1887
JEDNOSTKA W KSRG
WITAMY NA OFICJALNEJ STONIE OSP MYŚLENICE DOLNE PRZEDMIEŚCIE
Przejdź do treści

Historia

Historia dolnowiejskiej straży
Bardzo  duży wkład w rozwój najpierw Dolnej Wsi a potem Dolnego-Przedmieścia  wniosła Ochotnicza Straż Pożarna, powstała w roku 1887. Oryginał  dokumentu z jej założenia znajduje się w Bibliotece Jagiellońskiej w  Krakowie. Jej pierwszą siedziba był stary drewniany spichlerz, który  przetrwał do naszych czasów i stoi obecnie przy ulicy Kazimierza  Wielkiego pod numerem 103. Znajdowała się w nim szopa na sprzęt  przeciwpożarowy  oraz pomieszczenie ,w którym organizowano potańcówki.
W  roku 1891 zwrócono się do miejscowej szkoły o udostępnienie Sali na  zebrania strażackie, ale otrzymano odpowiedź odmowną. Zachowało się  unikalne zdjęcie z roku 1899 zrobione na tle południowej pierzei  myślenickiego Rynku po pożarze u Ignacego Gorączki. Tuż obok sikawki  ciągnionej przez konie do Franciszka Szlagi należące stoją następujący  umundurowani druhowie z Ochotniczej Straży Pożarnej na Dolnej Wsi:  Naczelnik Leonard Klebert,  jego Zastępca i zarazem Komendant I Oddziału  Szymski Jan, Komendant II Oddziału Michał Poradzisz, Komendant III  Oddziału Franciszek Kulig, podoficer i zarazem wójt Jan Batko, podoficer  Andrzej Per, trębacz Michał Szymski oraz członkowie: Franciszek Cichoń,  Jan Kudas, Józef Litwa, Jan Ścisłowicz, Franciszek Hodurek, Józef  Kudas, Józef Kudas II, Jan Nalepa, Jędrzej Szlaga, Ludwik Szklarz. Nie  zachowały się niestety dokumenty obrazujące działalność dolnowiejskiej  straży u schyłku panowania w Galicji Austriaków i początkach odrodzonego  państwa polskiego. Według przekazów ustnych czas ten upłynął na różnego  rodzaju akcjach ratowniczych i obronnych, na doskonaleniu wyszkolenia i  sprzętu oraz staraniu o przeniesieniu strażnicy do większych  pomieszczeń. Możliwość taka zaistniała po wybudowaniu na Dolnej Wsi  murowanej tym razem szkoły w roku 1916. Stara po wyprowadzeniu z niej  Marii Biedrawa już po zakończeniu I wojny światowej oddano strażakom w  użytkowanie. Zrobili oni co mogli, aby obiekt ten dostosować do swoich  celów. Nie na wiele się to jednak zdało, gdyż był on zbyt sędziwy w  latach i nadawał się tylko do rozbórki. Z inicjatywy Zarządu za  prezesury Kazimierza Cyrka i komendantury Franciszka Czernego po wielu  przygotowaniach poświęcono kamień węgielny pod budowę nowej strażnicy,  która miał stanąć na miejscu wyburzonej szkoły. Jego wmurowanie bardzo  uroczyste i okazałe nastąpiło w roku 1930 w stu lecie Powstania  Listopadowego. W zachowanym z tego okresu dokumencie czytamy między  innymi: My Prezes, Wiceprezes, Komendanci oraz Komitet budowy domu  Ochotniczej Straży Pożarnej na Dolnym Przedmieściu w Myślenicach  województwo krakowskie, Wszem i wobec i Potomny naszym wiadomym czynimy,  że budynek ten powstanie z funduszy uzyskanych w drodze dobrowolnych  składek a szczególności dzięki gorliwym staraniom ówczesnego Prezydium i  chojnej ofiarności tutejszych i okolicznych Mieszkańców a przeznaczony  na strażnicę, służyć ma zarazem jako Dom Ludowy do użytku i zgromadzeń  wymienionych Towarzystwa i jego pokrewnym organizacjom- na wieczną  Chwałę Bożą i stały pożytek Obecnych Obywateli oraz ich przyszłych  pokoleń. W okresie budowania nowej , drewnianej strażnicy w Myślenicach  na Dolnym Przedmieściu dożywotnim honorowym Prezesem tutejszej straży  był książe Kazimierz Lubomirski a jego zastępcą Henryk Klebert. Prezesem  Franciszek Ruczyński, Wiceprezesem  i zarazem Sekretarzem Kazimierz  Cyrek, Naczelnikiem Franciszek Czerny, Zastępcą Naczelnika Walenty  Litwa, Gospodarzem Wojciech Sekuła a członkami Zarządu: Jakób Opydo  Wojciech Opydo, Józef Święch, Stanisław Mistarz. Strażacy czynni: Antoni  Czerny, Franciszek Czerny, Franciszek Fąfara, Władysław Fąfara,  Franciszek Hodurek, Władysław Gruchacz, Jan Kasprzycki, Filip Kudas,  Władysław Kutrzeba, Franciszek Leśniak, Józef Litwa, Walenty Litwa,  Stanisław Mistarz, Jakób Opydo, Józef Opydo, Wojciech Opydo, Jakób  Pietrzyk, Wojciech Sekuła, Michał Szymski, Józef Wilk, Józef Wnęk, Piotr  Wójcik, Tomasz Wójtowicz i Joachim Wydra – razem 24 osoby. Komitet  budowy: Józef Święch Przewodniczący oraz Członkowie Kazimierz Cyrek,  Józef Cyrek, Jakób Opydo, Wojciech Sekuła, Joachim Wydra i Franciszek  Fąfara. Wznoszenie strażnicy trwało dosyć długo, gdyż oddano ją do  użytku dopiero w roku 1937.
Od razu  rozpoczęło się w niej intensywne życie strażackie, którym kierował  Komendant Jan Sroka oraz działalność kulturalna prowadzona przez  Mieczysława Bicza. Zachowało się z tego okresu zdjęcia na którym oprócz  strażaków w mundurach i rogatywkach widać  także dziewczęta i chłopców  ubranych w stroje regionalne. Wynika z tego dobitnie, że tutejsza straż  nie tylko ogniem w okresie międzywojennym się zajmowała, ale  pielęgnowała również rodzime tradycje i obyczaje. Po zajęciu Myślenic  przez Niemców w roku 1939 zaprzestano na parę miesięcy statutowej  działalności, którą wznowiono w mocno okrojonym zakresie w roku 1940.
Polegała  ona głównie na pełnieniu tzw. wart pożarowych w siedzibie OSP Myślenice  Śródmieście. Budynek dolno wiejskiej strażnicy uległ poważnej  dewastacji w czasie walk frontowych 1945 roku i trzeba było  przeprowadzić w niej generalny remont pomieszczeń. Stało się to w roku  1946 przy dużym zaangażowaniu samych strażaków jak i społeczeństwa  Dolnego Przedmieścia. W tym samym mniej więcej czasie zakupiono wóz  konny przystosowując go do celów pożarniczych oraz pierwszą w dziejach  Jednostki mechaniczną motopompę marki DKW o wydajności 800 l/min.  Odnowiły się przetrzebione II  wojną światową szeregi strażackie. Szyto  nowe mundury i czapki, kupiono hełmy, pasy i toporki. Kreślono i  realizowano ambitniejsze niż dawniej zadania bojowe i społeczne. Funkcję  Komendanta OSP Myślenice Dolne Przedmieście pełnił nadal Jan Sroka aż  do lat sześćdziesiątych. Po nim nastał Stanisław Poradzisz a od roku  1977 Tadeusz Góralik. Prezesem do 1956 był Franciszek Sroka a następnie  nie przerwanie Kazimierz Nalepa. Mieli oni silne poparcie w pozostałych  członkach Zarządu, jak również szerokiej braci strażackiej, nieustannie  podnosząc na wyższy poziom swoje umiejętności bojowe i dysponując coraz  bardziej nowoczesnym sprzętem. Nieustannie remontowano strażnicę a w  roku 1951 wybudowano przy niej wysoką wieżę służącą do obserwacji,  ćwiczeń i suszenia węży.
Dolnowiejska  strażnica po II wojnie światowej była przez pewien czas punktem skupu  mleka i salą ćwiczeń w której przyszłe pracownice myślenickiej Vistuli  uczyły się zawodu krawieckiego. Główny jednak ciężar jej utrzymania  spoczywał przez cały czas na barkach strażaków. Trzeba się więc było  starać nieustannie o fundusze. Dla ich pozyskania organizowano między  innymi zbiórki uliczne do puszek i chodzono po domach z kalendarzami.  Wśród indywidualnych ofiarodawców pieniędzy na dolno wiejską straż  znaleźli się również rodacy ze Stanów Zjednoczonych a zwłaszcza  działającego tam Klubu Myślenickiego. Pierwszy sztandar ufundowano w  roku 1947 a drugi 1984.
Duszą  organizowanych na strażnicy Jasełek i przedstawień teatralnych była  Zofia Zawrzykraj. Zespoły muzyczne prowadzili panowie: Ponurski i  Brzeziński. W grupach regionalnych i ludowych tańczyli przez długie lata  jako krakowiacy: Wilk Kazimiera, Piwowarski Kazimierz, Sroka Barbara,  Trzyński Władysław, Jawor Teresa, Horabik Marian, Łapa Stanisław, Kudas  Władysław a jako cyganie Woźniak Anna, Szymski Michał, Szymska Rozalia,  Kudas Władysław.
Straż dolno wiejska  ustawicznie się unowocześniała. Do historii przeszły konie Franciszka  Marca a zwłaszcza Jana Wilka uczulone na syrenę alarmową. Zastąpiły je  po prostu konie mechaniczne. Coraz częściej obsługiwali je ludzie  młodzi.
Jak więc z powyższego wynika  mocno uspołecznione życie strażackie na Dolnym Przedmieściu toczyło się  na pełnych obrotach i mała drewniana strażnica, która jak już  zaznaczono pełniła także inne funkcje zrobiła się za ciasna. Nadszedł  czas, aby wybudować nową tym razem już murowaną o odpowiedniej  kubaturze, zdolną zaspokoić na długie lata wzrastające z każdym rokiem  aspiracje tutejszych strażaków. Starania o zrealizowanie tych marzeń  trwały około 20 lat i zostały wreszcie urzeczywistnione w roku1982  przyznaniem lokalizacji i wydaniem zezwolenia na budowę na parceli tuż  obok starej drewnianej strażnicy. W lipcu 1982 roku powołano komitet  budowy Domu Strażaka w Myślenicach na Dolnym Przedmieściu w następującym  składzie osobowym: Osiński Tomasz przewodniczący, twórca projektu  strażnicy, Łapa Edward zastępca, Nalepa Stanisław koordynator, Sawicki  Marian magazynier, Bobowski Czesław skarbnik, Pitak Irena ksiegowa.  Członkowie Prezydium Góralik Tadeusz, Lech Jan, Nalepa Kazimierz.  Członkowie komitetu budowy Szlachetka Andrzej, Mistarz Aleksandra, Wnęk  Maria, Kulig Marian, Hudaszek Józef, Szymski Józef, Szymski Stanisław,  Szymski Władysław, Szymski Alojzy, Szlaga Andrzej, Biedrawa Władysław,  Kudas Władysław, Szklarz Jan, Łętocha Jan, Wójtowicz Stanisław,  Leśniewski Antoni, Fąfara Ryszard, Szklarz Władysław, Ścibor Józef,  Mistarz Antoni, Maczałaba Teodor. Budowa ruszyła w sierpniu 1982 roku. W  tym czasie skład Zarządu dolnowiejskiej  straży przedstawiał się  następująco: Nalepa Kazimierz Prezes, Góralik Tadeusz Naczelnik, Lech  Jan Zastępca, Szlachetka  Andrzej Skarbnik, Mistarz Antoni Gospodarz  oraz członkowie Nalepa Stanisław, Ścibor Józef, Szklarz Władysław i  Sawicki Marian. Komisja Rewizyjna: Przewodnicząca Pitak Irena,  członkowie Maczałaba Teodor, Sawicki Antoni.
Do  budowy Domu Strażaka włączyli się dosłownie wszyscy. Można bez przesady  powiedzieć, że takiego entuzjazmu i wsparcia zarówno  w pieniądzach jak  i robociźnie w historii Dolnego Przedmieścia jeszcze nie było. To taż  nic dziwnego, że Dom Strażaka rósł po prostu w oczach a wykonywany przy  nim czyn społeczny był nieustannie wspierany dotacjami władz lokalnych i  wojewódzkich. Świadczyły również na jego budowę myślenickie zakłady  pracy. Po około trzech latach oddano do użytku część bojową opisywanej  inwestycji na specjalnej uroczystości w dniu 19 lipca1985 roku. Stara  drewniana strażnica została oczywiście w międzyczasie wyburzona.  Pozostała tylko po niej pamiątkowa kamienna tablica z roku 1930.  Dosłownie nazajutrz po zakończeniu I etapu rozpoczęto etap II, mając na  celu wykończenie całości.
II etap  trwał krócej  OSP na Dolnym Przedmieściu w dniu 22 sierpnia 1987 roku  Honorowym Prezesem tutejsze straży jest Nalepa Kazimierz. Prezesem Lech  Jan, Naczelnikiem Góralik Tadeusz, jego zastępcą Sawicki Marian,  Sekretarzem Wójcik Andrzej, Skarbnikiem Szlachetka Andrzej, Gospodarzem  Ścibor Józef, Gospodarzem części bojowej Murzyn Aleksander, Kronikarzem  Talaga Andrzej i Członkiem Sroka Tadeusz. Komisja Rewizyjna   Przewodniczący Maczałaba Teodor, Członkowie Pitak Irena i Sawicki  Antoni.
Wykaz członków czynnych OSP  Myślenice Dolne Przedmieście: Mistarz Antoni, Nalepa Stanisław, Lech  Eugeniusz, Pustelnik Franciszek, Baran Stanisław, Szklarz Mieczysław,  Łapa Zbigniew, Leśniak Józef, Szlaga Czesław, Talaga Zbigniew, Chrapek  Kazimierz, Walas Stanisław, Rapacz Andrzej, Chrapek Tadeusz, Sawicki  Mieczysław, Żak Ludwik, Gądek Leon, Opydo Jan, Szlaga Krzysztof, Szlaga  Bogdan, Szlaga Wiesław, Szklarz Ryszard, Piwowarczyk Józef, Talaga  Sławomir, Żądło Zbigniew, Pustelnik Eugeniusz, Pustelnik Antoni, Malina  Antoni, Żak Jan, Sroka Andrzej, Sroka Marian, Nowak Stanisław, Cichoń  Jan, Szlachetka Piotr, Kępa Kazimierz, Pasternak Grzegorz, Bieszczad  Jarosław, ppor.Tajduś Jan, Szlachetka Andrzej, Szlachetka Andrzej  junior, Bała Kazimierz, Gądek Eugeniusz, Kutrzeba Kazimierz, chor.  Ślusarczyk Andrzej, Cichoń Józef, Ogrodny Krzysztof, Piwowarczyk  Mieczysław, Szlachetka Stanisław. Członkowie honorowi: Lech Zofia,  Serafin Anna, Serafin Józef, Sroka Franciszek i Mistarz Antoni.
To do roku 1987

Przykłady  dokumentacji czynu społecznego przy budowie strażnicy prowadzona przez  druha Sawickiego Mariana do czasu przekazania Komitetowi Budowy  udostępmił druh Sawicki Marian

Stronę wykonał i zaprojektował Jan T. Pitak 2019
Wróć do spisu treści